logo-sociale-alliantie6

Ariëns Prijzen voor diaconie 2019 uitgereikt

Kearls unne mekaar met kunstwerk Ariëns Prijs voor Diaconie [Fotograaf: Caroline Wenting]In het Titus Brandsma Huis te Deventer heeft de Utrechtse hulpbisschop Mgr. Hoogenboom op zaterdag 12 oktober de Ariëns Prijs voor Diaconie (1.000 euro en een kunstwerk) uitgereikt aan ‘Kearls unne mekaar’ te Vasse.

Kearls unne mekaar “is een initiatief dat zich het lot aantrekt van mensen in de eigen samenleving, dat een gastvrije manier van werken heeft ontwikkeld en direct mensen ondersteunt,” zo sprak Mgr. Hoogenboom tijdens de prijsuitreiking.

Kearls unne mekaar Vasse

Kearls unne mekaar ontstond in 2016 omdat bleek dat er nagenoeg geen aanbod was voor mannen die de pensioengerechtigde leeftijd nog niet hadden bereikt maar die, om welke reden dan ook, niet meer deel konden nemen aan het arbeidsproces. Deze ‘kearls’ komen tweewekelijks bij elkaar: de ene keer op een vaste locatie en de keer erop voor een activiteit buitenshuis.

Tweede Prijs

Low Budget Bikes Liemers ontvangen de tweede Ariëns Prijs [Fotograaf: Caroline Wenting]De tweede prijs, een kunstwerk en 750 euro, ging naar het fietsproject Low Budget Bikes Liemers. “Het initiatief is op een indrukwekkend manier van onderop opgezet door enkele zeer betrokken mensen. Vanuit eigen geraaktheid met armoede en het gemis dat daardoor ontstaat bent u iets gaan doen voor mensen in uw eigen dorp en omgeving. Het gekozen werkmodel is intensief en de initiatiefnemers hebben er niet voor geschroomd om hun eigen huis ervoor in te zetten. Het initiatief praktiseert het kringloopmodel als nieuwe vorm van diaconale economie. Het initiatief heeft een grote impact in de wijk. En ook als het even tegen zat bent u doorgegaan. Het initiatief is volgens de jury spraakmakend in kerk en samenleving, en voorbeeldig voor andere parochies om na te volgen,” zo citeerde Mgr. Hoogenboom het juryrapport.

Publieksprijs

Kearls unne mekaar met kunstwerk Publieksprijs [Fotograaf: Caroline Wenting]Evenals drie jaar geleden is er tijdens deze editie gekozen voor het uitreiken van een Publieksprijs. Op de stempagina kon de achterban per ip-adres één stem uitbrengen op hun favoriete initiatief. Op 1 juni 2019 ging de stempoll open op de website van de DKCI. In juni bezochten ruim 17.000 mensen de website om de projecten te bekijken, op 3 juni zelfs bijna 2.500 bezoekers. Uiteindelijk hebben vanaf 1 juni tot en met het sluiten van de stempoll op 10 oktober 41.000 mensen de website bezocht en 6.550 mensen gestemd. En er was een spannende nek aan nek race ontstaan tussen de nummer een en nummer twee.
Nummer 5: Inloophuis Het Knooppunt Lunetten Utrecht (4%, 244 stemmen).
Nummer 4: Breigroep Lonneker (4%, 278 stemmen).
Nummer 3: Stichting dagopvang De Warmtebron Benschop (5%, 341stemmen).
Nummer 2: Franciscustafel Apeldoorn (19%, 1.224 stemmen).
Winnaar: Kearls unne mekaar Vasse (27%, 1.743 stemmen).
De Kearls unne mekaar won dus ook de PublieksPrijs, bestaande uit een bedrag van 1.000 euro en een kunstwerk.

Ideeënprijs

Pastoraal team van de Pancratiusparochie met de Ideeën Prijs [Fotograaf: Caroline Wenting]Tijdens deze zesde editie van de Ariëns Prijs voor Diaconie werd voor het eerst ook de Ideeën Prijs uitgereikt voor een plan voor een diaconaal initiatief dat nog geen praktijk is. Winnaar werd het idee vanuit de H. Pancratiusparochie (Tubbergen e.o.) voor een pr-bus: de bedoeling is om met een tweedehands busje gevuld met materialen en flyers van parochiële activiteiten rondritten te maken in de geloofsgemeenschappen van de parochie. Ook aan de Ideeën Prijs is een geldbedrag verbonden van € 1.000 plus een kunstwerk.

Ariëns Prijs voor Diaconie

De Ariëns Prijs voor Diaconie draagt de naam van Alphons Ariëns. Deze priester van het Aartsbisdom Utrecht toonde grote betrokkenheid bij de in armoede verkerende arbeidersgezinnen in Twente. Deze kandidaat-zalige is een voorbeeld voor mensen die zich sterk maken voor hun medemensen. Bij de prijsuitreiking, waarbij ook diverse genomineerde diaconale initiatieven werd gepresenteerd, waren zo’n 200 aanwezigen vanuit het hele bisdom. Van de winnaars werden bovendien korte video’s getoond, gemaakt door katholiekleven.nl (het multimediakanaal van de bisschoppen).
De dag opende met een korte gebedsviering, gevolgd door interviewblokken met steeds twee genomineerde initiatieven. Interviewer was Ellen Hogema, docent praktische theologie en assessor aan Fontys Hogeschool Theologie Levensbeschouwing en medewerkster diaconie in de parochie Onze Lieve Vrouw van Amersfoort. Het Inloophuiskoor Sint Marten Arnhem zong als intermezzo het ‘Lied tegen Apathie’. De aanwezigen konden de tekst meelezen op de achterzijde van het boekje ‘Je moet het zien’ met daarin alle genomineerde initiatieven. Ook het internationaal koor van de geloofsgemeenschap Lelystad zong verschillende liederen.

Geloof metterdaad beleven

Diocesaan diaconaal werker Hans Oldenhof lichtte in het ochtendprogramma in een ‘theologisch commentaar’ de achtergrond toe van hoe de jury naar de genomineerde projecten heeft gekeken. Hij stelde dat het katholiek sociaal denken ons helpt om ons handelen binnen een groter maatschappelijk kader te plaatsen; heel veel projecten zijn te beschouwen als een bijdrage vanuit onze Kerk aan de maatschappelijke beweging van onderop om een antwoord te formuleren op de gevolgen van de neoliberale tijdgeest. Daarnaast sprak hij over de wisselwerking tussen diaconie en liturgie. Oldenhof: “Mijn stelling is dat diaconale vrijwilligers en katholieke migranten gemeen hebben dat zij het abstracte en bloedeloze spreken in de liturgie over het dagelijks leven kunnen doorbreken. Migranten brengen vaak van elders een geloofsbeleving mee waarin voor hun beleving God overal is. Zij zitten niet zo gevangen in het moralistische schema van ‘het geloof op zondag en de consequenties voor het leven op maandag’. Ook diaconale vrijwilligers kunnen boven dit gangbare schema uitgroeien omdat zij in hun contact met arme en kwetsbare mensen Christus kunnen ontmoeten. Ook de vreugde en de voldoening die zij aan hun inzet beleven, en de groei die zij daarin doormaken, kunnen zij duiden als een geschenk van Gods Geest.” Volgens Oldenhof “verandert de inzet niet alleen het gebed in de kerk, maar kan het gebed ook de inzet veranderen. Wie zich werkelijk gedragen voelt door de liefde van God krijgt ook meer ruimte in zijn of haar hart om te houden van mensen in moeilijke situaties.”

Kearls unne mekaar Vasse

Kearls unne mekaar Vasse ontstond in de geloofsgemeenschap van de H.H. Joseph en Pancratius Vasse (gemeente Tubbergen). Daar merkte Erna Ensink dat er voor haar man, die een aantal jaren eerder een herseninfarct had gehad en aan huis was gekluisterd, eigenlijk geen activiteiten werden georganiseerd. Met zijn 55 jaar voelde hij zich niet thuis bij de ouderenbond, hij had ondanks zijn ontstane beperkingen veel behoefte aan ontmoeting en activiteiten met kerels (Kearls) van zijn eigen leeftijd: mannen die net als hij nog niet met pensioen waren, maar door een ongeluk of handicap wel uit het arbeidsproces waren gevallen. Erna zocht een oplossing en in goed overleg met de stichting Welzijn Tubbergen ontstond in april 2016 officieel Kearls unne mekaar.
Tweewekelijks komen deze Kearls op dinsdagmorgen bij elkaar. De groep bestaat uit ongeveer 25 Kearls met een kleinere of grotere beperking maar allemaal deels afhankelijk van anderen. Een vast vrijwilligersteam zorgt ervoor dat deze bijeenkomsten kunnen plaatsvinden. De eerste van de tweewekelijkse bijeenkomst start met een gezellige kop koffie, waarbij de mannen de laatste nieuwtjes uitwisselen. Ook is er dan even tijd, geen lange verhalen, om iets tegen de buurman te zeggen over het verloop van de beperking of ziekte. Met enige regelmaat schuift ook iemand van het pastorale team aan bij de koffie. Daarna volgt het vervolg onderdeel: gezellig samen bezig zijn en spelletjes spelen. Deelnemer Jan Bekhuis: “Het is leuk en mooi. Vooral als we de boer op gaan. Ik zit al een half uur voor vertrek klaar.”
De tweede tweewekelijkse bijeenkomst is een activiteit buitenshuis, waarbij toegankelijkheid voor de rolstoel uiteraard een voorwaarde is. Het kan gaan om een bezoek aan een kaasboerderij, smederij of camping. Maar er zijn ook de jaarlijkse picknick, barbecue, Sinterklaasmorgen en Kerstdiner. Erna Ensink: “Je merkt dat de deelnemers ernaar uitkijken. Iedereen komt altijd, afzeggingen zijn er alleen als iemand ziek is. En voor de mantelzorgers is het ook fijn om twee keer per maand een ochtend geen zorg te hoeven verlenen. Want dat is best zwaar.” Ze heeft al gehoord dat het in andere gemeentes gekopieerd wordt. “Daar zijn we echt heel trots op.”

Tweede Prijs: Low Budget Bikes Liemers

Vluchtelingenwerk vroeg aan diaken Adri van Zundert van de St. Willibrordusparochie of hij misschien fietsen had, “want de mensen die bij ons komen moeten vaak naar Arnhem of Zevenaar voor de inburgeringscursus.” Uit deze vraag kwam het Fietsenproject in de Liemers voort. Diaken Van Zundert had eerder Sjon en Ingrid ontmoet. Sjon was heel handig, Ingrid zorgde voor de administratieve kant van het project. Hij begon met enkele fietsen in zijn schuur maar toen het winter werd, verhuisde hij met zijn fietsen en gereedschap naar de woonkamer. In die tijd zijn er zo’n 25 fietsen klaargemaakt voor hergebruik.
“Dat kon zo niet blijven duren”, vertelt Van Zundert. “Gelukkig bood de gemeente Westervoort na enige tijd onderdak aan in het oude scoutinggebouw.” Bij de gemeentewerf mogen ze fietsen ophalen. Na enig lobbywerk stelt de gemeente Duiven ook fietsen beschikbaar. Het project werkt naar twee kanten. De ‘klanten’ krijgen een goede en betaalbare fiets en de medewerkers vinden er een nieuwe bestemming voor hun leven. Een enkeling stroomt door naar regulier werk, een ander begint aan een cursus voor fietsmonteur. Kwetsbare mensen vinden hier onderdak en krijgen de ruimte om weer tot zichzelf te komen. Onderling contact is belangrijk, evenals tijd voor ontmoeting en onderling gesprek. Ook twee Eritrese jongens hebben er een jaar gewerkt, vertelt Van Zundert: “Die hebben het werk als fietsenmaker geleerd maar zijn heel anders terecht gekomen. Ze hebben hier wel Nederlands geleerd. Want als je het woord ‘kettingkast’ leert, nou dan ben je al heel ver.”
Kinderfietsjes geven ze gratis weg aan kinderen, vooral aan kinderen van vluchtelingen. “Want kinderen hebben een fietsje nodig om mee te kunnen doen, om naar elkaar toe te gaan, elkaar te leren kennen en met elkaar te spelen.” Ook fietslessen worden aangeboden, omdat Van Zundert zag dat veel vrouwen van nieuwe Nederlanders de fiets vooral als boodschappenkarretje gebruikten waar ze zelf naast liepen. Diaken Van Zundert: “Het project is mensen helpen maar ook verbinding maken. Want mensen die hier komen werken, hebben allemaal een rugzakje. Ze zijn dankbaar dat ze de tijd hier nuttig hebben kunnen besteden en weer in het arbeidsproces zijn gegroeid. Het is een opstandingsverhaal. Ik probeer het Evangelie handen en voeten te geven en bij mij hebben ze ook nog wielen.”

Ideeënprijs: pr-bus

Diaken Bert Huitink en pastoraal werkster Jacqueline Meupelenberg van de H. Pancratiusparochie (Tubbergen e.o.) ontwikkelden het idee van een pr-bus. Huitink: “Het was al jaren een droom om aan de diaconale bus gestalte te geven. Maar het kwam er steeds niet van. Tot we met elkaar om de tafel zaten - we wilden de diaconie meer een plek geven rondom het communie- en vormselproject. Toen zei mijn collega Jacqueline: ‘Dat gaan we meteen doen.’ De diaconale bus, dat is Kerk onderweg, Kerk in de samenleving, Kerk dicht bij de mensen.”
Meupelenberg: “We zijn al best een diaconale parochie, maar het kan meer. Meer zichtbaar, op een Kerstmarkt, een braderie, bij scholen. Maar ook het ophalen van levensmiddelen voor de PCI. Er zijn heel veel mogelijkheden. En als er in de toekomst kerken dicht moeten, kunnen we de bus inzetten voor taxivervoer.”
Het plan is om een tweedehands busje aan te schaffen, dat in te richten als marktkraam met materialen en flyers van de activiteiten in de parochie, en met de bus de tour te gaan maken in de geloofsgemeenschappen van de parochie. Bemenst met vrijwilligers kan er vooral reclame gemaakt worden voor pastoraat en diaconie in de parochie. Om het idee te verwezenlijken is een stappenplan opgezet voor het verwerven van draagvlak in de parochie, voor financiële ondersteuning en voor de uitvoering. Met de pastorale en diaconale kerk op wielen kan zichtbaarheid in de parochie bevorderd worden. Ook kan men met de bus op plekken komen waar mensen niet meer naar de kerk (kunnen) komen. Huitink: “We moeten op een andere manier Kerk zijn. Hoe sluiten we in de toekomst aan bij gezinnen en jongeren? Hoe kunnen we ze bereiken? Want we hebben wel wat over te dragen, door te geven wat betreft geloof.”

je moet het zienRoland Enthoven en Caroline Wenting, persdienst aartsbisdom Utrecht

Klik hier om het boekje 'Je moet het zien' te downloaden.

www.arienscomite.nl
www.dkci-utrecht.nl
www.aartsbisdom.nl  

De ‘Witte Hesjes’ van Limburg

‘Bloempje voor het Goede Doel’ wint Doctor Poelsprijs 2019

 ‘Bloempje voor het goede doel’ uit Sittard wint Dr. Poelsprijs 2019 [Fotograaf: Mathieu Bemelmans]Voor de vierde maal werd in het bisdom Roermond de Doctor Poelsprijs uitgereikt. Dit jaar waren achttien projecten genomineerd! Achttien projecten die zich uitdrukkelijk inzetten om kwetsbare medemensen in de Limburgse samenleving te ondersteunen.

Onder de slogan: ‘Wij maken de toekomst – samen!’ laten deze projecten zien wat zij lokaal, vaak op zeer kleinschalig niveau doen. Het gaat daarbij om projecten die, in geest van de naamgever van deze prijs, Mgr. H. Poels, buiten de lijntjes kleuren en zo opkomen voor mensen die aan de rafelranden van onze samenleving leven.

Witte hesjes

Tijdens de Nieuwjaarsreceptie introduceerde gouverneur Bovens het nieuwe motto van Limburg: ‘Limburg loopt lekker!’. Hij gaf daarbij aan dat zo’n motto tegenwoordig om een hesje vraagt. Geen geel, groen of oranje, maar een wit hesje! Tijdens het uitreiking van de Dr. Poelsprijs 2019 werd het witte hesje ook tevoorschijn gehaald. Want zo geeft de jury aan: “Limburg loopt lekker! Zeker als je de projecten ziet die vandaag centraal staan. Van Venray tot Maastricht en van Heerlen tot Steijl zie je een stoet van witte hesjes, die zorgen dat heel veel jonge en oudere mensen lekker kunnen lopen, een beetje beter in hun vel komen te zitten. Dat mensen gezien en gewaardeerd worden. Witte hesjes, die zorg willen delen of tijdelijk overnemen, die jongeren helpen om (weer) zin in hun leven te krijgen, die hun boosheid om wat de overheid bezuinigt of nalaat, omzetten in een boost van positieve actie. Witte hesjes, die weten dat kleren de mens maken. En speciaal zijn de witte hesjes, die als lotgenoten en ambassadeurs met een bepaald project blijven meelopen. Vaak gaat het om mensen die ooit zelfhulp kregen en nu zelf helpen!”
Het zijn ook projecten waar geld een lastige factor is. De meeste projecten hebben een chronisch gebrek aan voldoende financiële ondersteuning. Met veel creativiteit weten ze te overleven. Hun werk te doen. Met heel veel uithoudingsvermogen bereiken ze kleine, maar ook grote, succesjes in het creëren van een toekomst voor kwetsbare mensen.
De prachtige verhalen van deze achttien projecten zijn opgenomen in een brochure ‘Wij maken de toekomst…samen!’. Voor al deze projecten is een vermelding in dit boekje al een eer! Ze worden gezien. Ze krijgen enige publiciteit en mogelijk kunnen deze projecten ook anderen in Limburg en daarbuiten aansteken om aan de slag te gaan.

Welke projecten ontvingen prijzen?

Van de achttien projecten werden vier projecten tijdens de Sociale Studiedag speciaal benoemd. ‘Delen in Meedoen’ in de wijk Vastenavondkamp in Blerick Venlo is zo’n project dat genoemd mag worden, zeker omdat in dit project uitdrukkelijk aandacht is voor kinderen en hun ouders die in een sociaal isolement leven. Kinderen die opgroeien in een onveilige omgeving en armoede. Waar goede gezondheid geen vanzelfsprekendheid is. Waar autochtone en statushouders, die nog niet zolang in Nederland zijn, samenwonen. Waar mensen samen zoeken naar een toekomst, waar ieder gezien en gerespecteerd wordt. In de wijk Vastenavondkamp hebben inwoners de koe bij de horens gevat. Ongeacht hun achtergrond hebben wijkbewoners de handen ineengeslagen. Zo organiseren ze nu activiteiten voor jong en oud. Een jonge Syrische vluchtelinge draagt dit project momenteel. Zo wil ze in haar nieuwe omgeving een toekomst opbouwen. Een toekomst niet alleen voor haar gezin, maar voor allen die in de wijk wonen. Prachtig om te zien hoe in de wijk gewerkt wordt aan integratie, onderling vertrouwen en respect.
Ook bij de andere drie projecten staan vrouwen aan het roer. Bij ‘Maximina’ in Roermond is al vele jaren speciale aandacht voor vrouwen. Ongeacht achtergrond of afkomst. Vrouwen worden hier weerbaar gemaakt. Gecoacht om een plek in de samenleving in te nemen. Voor de een begint dat met het leren van de Nederlandse taal. Voor een ander is dat begeleiding in het vinden van betaald werk. Samen groeien vrouwen zo op de prestatieladder, worden ze serieus genomen. Krijgen ze feedback en komen ze met eigen kracht een stapje verder in hun leven.
De ‘Engele van Zitterd’ werden ook speciaal uitgelicht. Bij hen gaat het om enkele vrouwen die zelf in de penarie gezeten hebben. Ze hebben in Sittard een project opgezet vanuit hun ondernemende geest en lef. De eigen ervaringen hebben hen geholpen om zich daadwerkelijk in te zetten voor kwetsbare medemensen. Voor mensen die tussen wal en schip vallen. Mensen die vaak niet voldoen aan criteria of op wachtlijsten staan van officiële instanties. Zo zorgen zij voor een vangnet als de voedselbank nog niet in zicht is. Ze verstrekken de eerste noodzakelijke levensbehoeften zoals eten, kleding en contacten. Zij bieden een steuntje in de rug. Gewoon omdat iedereen dat verdient.

Doktor Poelsprijs 2019 naar Geleen

De Dr. Poelsprijs 2019 gaat dit jaar naar Geleen, naar een project dat al vele jaren in alle stilte op de achtergrond werkt. Tien jaar geleden zijn enkele mensen in Geleen gestart, omdat ze in hun eigen woonomgeving zagen dat mensen eenzaam waren, kinderen in een isolement komen, omdat er geen geld is voor leuke dingen of vanwege verstandelijke beperkingen aan de kant staan. ‘Dat kan toch niet in Nederland’, dachten de initiatiefneemsters. Eenvoudig werd er begonnen met een ontmoeting in een huiskamer, die al snel te klein werd en zo werd de stap gezet naar een eigen gebouwtje bij een sportcomplex waar de ontmoetingen tussen oud en jong georganiseerd worden. Ontmoetingen die zorgen voor onderlinge verbondenheid. In de afgelopen tien jaar groeide dit initiatief uit tot een project dat er wil zijn voor mensen met een sociale achterstand en mensen in nood. Denk daarbij aan mensen met een verstandelijke beperking, weeskinderen in Indonesië of eenzame mensen in de directe omgeving. Inmiddels is ‘Bloempje voor het Goede Doel’ actief in heel Zuid-Limburg. De bakermat is nog steeds het huiskamerproject, waar ouderen terecht kunnen, maar waar ook kinderfeestjes gehouden worden. Ze krijgen geen subsidie van de overheid, maar financieren alle activiteiten met eigen inkomsten uit onder meer sponsorbijdragen en giften van particulieren. Zo worden zogenaamde ‘bloempjes’, tekeningen van kinderen uit een weeshuis in Indonesië, verkocht. Dit weeshuis wordt ook door de stichting financieel ondersteund. Een wereldwijde verbondenheid!

Hub Vossen, Aalmoezenier van Sociale Werken Bisdom Roermond

Klik hier om de brochure ‘Wij maken de toekomst …. samen!’ digitaal te downloaden.

Ariëns Prijs 2013: 28 lokale initiatieven

Werken vanuit je hart

ariensprijs-2013In de Walburgiskerk in Arnhem reikte Mgr. Hoogenboom, hulpbisschop aartsbisdom Utrecht, op 5 oktober 2013 de driejaarlijkse Ariëns Prijs voor Diaconie uit. Er waren 28 projecten en initiatieven ingediend. "Een verheugend groot aantal", aldus juryvoorzitter Hub Crijns. Daaruit selecteerde de jury er vier, waaruit inloophuis De Herberg uit Westervoort tot winnaar werd gekozen. Dit initiatief ontving 1.000 euro en een kunstwerk, de drie nummers twee kregen elk 500 euro en een kunstwerk.

Boekje met 28 lokale initiatieven

Hoe maak je een Vastenactiekalender die professioneel oogt? Op welke wijze organiseer je een eenvoudig systeem om een kaartschrijfactie tot een succes te maken? Wat is er voor nodig om een diaconaal platform in de stad te organiseren - een platform dat het werk van 80 kerken bundelt middels een diaconale kaart op een website, waarin armoedevraagstukken gekoppeld worden aan hulpverlenende organisaties?

Dit is een kleine greep uit de 28 projecten die in Werken vanuit je hart beschreven worden. De 28 pareltjes vormen het hart van het boekje. Ieder project is voorbeeldgevend, in zijn eenvoud of creativiteit, in zijn uithoudingsvermogen, in de organisatie, in de samenwerking. De diaconale focus op de medemens in nood brengt ze samen, waarmee "Werken vanuit je hart" als antwoord dient op de vraag "Hoe kan ik voor jou een naaste zijn?"

Klik hier om de pdf van de brochure te downloaden.

Volkstuinvitaminen

volkstuinvitaminenParticipatieproject voor minima

In 2010 zijn de eerste ervaringen opgedaan met een kleinschalig volkstuinproject om minima te stimuleren om te gaan tuinieren op een volkstuin. Het is een eenvoudige en goedkope manier om iets voor minima te doen.
Gemeenten en volkstuinverenigingen voeren het volkstuinproject op hun eigen manier uit: de formule kan aan elke lokale situatie worden aangepast. Bij de uitvoering van het project zijn in principe drie organisaties betrokken: de volkstuinvereniging, de gemeente en CliP/Stimulansz. De Volkstuinverenigingen benaderen in samenwerking met CliP/Stimulansz de gemeente om een aantal randvoorwaarden (werving en promotie, een financiële projectbijdrage en in sommige gevallen het leveren van grond) om het project op lokaal niveau te regelen. De gemeente kan een stimulerende rol vervullen voor potentiële deelnemers.
De volkstuinvereniging wordt gevraagd om mensen met een minimuminkomen op te nemen die willen (leren) tuinieren. De vereniging stelt grond per deelnemer beschikbaar en zorgt dat er een 'tuincoach' is die de deelnemers begeleidt. De vereniging zorgt voor (tweedehands) gereedschap, een tuingereedschapskist en wat poot- en zaaigoed om te beginnen. Deelname is op basis van vrijwilligheid.
Met een kleinschalige volkstuinproject wordt op verschillende manieren voor mensen met minimuminkomens de drempel verlaagd om een volkstuin te nemen. Factoren eigen regie en sociale contacten zijn belangrijk en kunnen gezien worden als een stap op weg naar participatie. Inmiddels zijn er in 11 gemeenten volkstuinprojecten.

Lees meer op de eigen website van Volkstuinvitaminen van Volkstuinvitaminen.

Ariënsprijs 2016 - 30 diaconale projecten

Areënsprijs voor diaconie

Het Aartsbisdom Utrecht reikt om de drie jaar de Ariëns Prijs voor Diaconie uit aan een diaconale activiteit uit het aartsbisdom. In het jaar van Barmhartigheid zien we veel verschillende initiatieven rond diaconie en caritas. Er waren maar liefst 30 genomineerde projecten, die alle beschreven zijn in een publicatie.

Klik hier om meer te lezen over de prijs.
Klik hier om de bundel met beschrijvingen en interviews van alle initiatieven te downloaden als pdf-document.

Deel deze pagina via sociale media

logo armoede live 10jaarlater

logo initiatief nu

logo expeditie sociale cooperatie

Adres

Stimulansz
t.a.v. Ger Ramaekers / Sociale Alliantie
Postbus 2758
3500 GT Utrecht

mailadres2

Volg ons op sociale media